Według J. Krippendorfa

3 marca 2014 Artykuły  No comments

Według J. Krippendorfa głównymi czynnikami różnicującymi cenę produktu turystycznego są najczęściej: czas konsumpcji, grupa odbiorców, wielkość transakcji, forma sprzedaży oraz rola firmy w kanale dystrybucji .

Kryterium czasu wiąże się z wahaniami popytu w ciągu roku, miesięcy i tygodni. W okresach spadku popytu przedsiębiorstwa starają się zwiększyć wolumen sprzedaży poprzez obniżanie cen. Zabiegi te są opłacalne, ponieważ pozwalają chociażby w części pokrywać wydatki względnie stałe. Z kolei w czasie spiętrzenia ruchu turystycznego stosuje się ceny podwyższone. Na przykład w większości ośrodków zlokalizowanych nad Adriatykiem i Morzem Śródziemnym najwięcej kosztuje pobyt między 15 czerwca a 31 sierpnia, taniej w maju i pierwszej połowie czerwca oraz we wrześniu, najtaniej w kwietniu i październiku. Najbardziej istotnym wyznacznikiem sezonowego różnicowania cen jest zmienność popytu turystycznego, która – jak już wcześniej omówiono, zależy przede wszystkim od zasobów i rodzajów lokalnych dóbr turystycznych oraz motywów podróżowania. W związku z tym istnieje potrzeba prowadzenia zupełnie różnej polityki cenowej, np. w hotelach zlokalizowanych w miejscowościach wypoczynkowych, centrach przemysłowych czy zabytkowych miastach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>